ای زهـــره ی حق، بانوی پهـلوشکســته.

                  ای نـــام تــــو بر تارِ ِک عـــالم نشســـته

                   نـــــام بلنــدت چـــلچــــراغ آسمـــان هـــا

                ای اشکهایت مـــرهــــم دلـهــای خســــته

                  ریــــزد ز ا بـــر دیــــده ی بــارانــی تــــو

                  صدها ستاره دردل شــب، دســته دســـته

                  تـــوبا علـی چون بلبل وگل در گلســــتان

                  از خــار وخــاشــاک زمیـن دامـن گسسته               

                 دستاس تو این چـرخ گردون بود ومیگشت   

                  در دســتهــــای مهــــربـان پیـــنــه بســــته

                  جـــانــم فـــــدای آن دل دریـــایــــی تـــــو

                 ای مــادر افســرده ی پهــــــلو شـکســـــته

                           ......................  

                         زن بود ولی زمــردها بالا تر

                         فـــریاد وی از نـبــردها بالاتر

                         پنهانی ِقبــــر فاطمه در عالم

                         از جمـع تمـام دردهـــــا بالاتر

 

سید محمدرضا هاشمی زاده