شمیم یار

با تبسم لعل لب را باز کن

می خرم نازِ تو را من، ناز کن

حوریان محوِّ رخِ مه پاره ات

کعبه ی خیل ملک گهواره ات

گردش چشمان تو عشق آفرین

رشته ی قنداقه ات حبل المتین

زینت آغوشِ دامانِ رباب

آینه گردانِ رویت آفتاب

عالم و آدم همه محتاج تو

بر سر دوش پدر معراج تو

بسته بر هر تار موی تو نجات

تشنه ی لب های آب فرات

کودکی اما به معنا پیرِ عشق

روی دستم می کنی تفسیر عشق

آمدی فارغ ز تنهایی شدم

از تماشایت تماشایی شدم